In volledige Martin Gauss-traditie stel ik aan u voor, De Karabash:
De Karabash, die ook wel Anatolische HerdersHond ( of Kangal ) wordt genoemd, is een grote, indrukwekkende en uitzonderlijke bewaker van kudden. Hij is enorm waaks, maar bovendien buitengewoon snel en wendbaar. In zijn afmetingen en kracht, komen zijn Mastiff voorouders tot uiting. Dit ras is waarschijnlijk méér dan 6000 jaar oud. De Anatoliër, die uit de beste waakhonden van Klein-Azië werd gefokt, werd de dominante hond in Turkije. Turkse herders vertrouwen hem met een gerust hart hun geiten en schapen toe. Traditioneel leeft hij in weinig bevolkte streken. Eens was hij een tegelijkertijd een jager en gladiator : hij versloeg groot wild, waaronder ook leeuwen. In 1950 werd hij geïntroduceerd in de Verenigde Staten. De Karabash is zeer gesteld op de mensen die hij kent, maar vreemden benadert hij met een zeker wantrouwen. Pups vragen zeer veel aandacht en moeten bijzonder goed worden gesocialiseerd. Het is een hond met een sterke eigen wil en veel behoefte aan ruimte en beweging. (bron: www.worldwidedatabase.com)
Ziehier: “Bril”. Ik dank Mehmet dat hij destijds het trotse adoptieouderschap van Karabash op zich wou nemen, het broertje van Bril. Een naam die ik nooit meer zal vergeten, en dan vooral, omdat er enige discrepantie schuilt tussen onze Karabash en die zoals hierboven geschetst.
Filed under: Limburg, Varia | getagged: Anatolische herdershond, Karabash, martin Gauss, natte neuzen







Mo waveuj è schoën biske!
dat is geen karabash vriend dat is een akbash
en wat is een akbasch?