Met de feestdagen achter de rug en enkele iets te verregaande eet- en drinkexploten op het conto, besloot ik gisteren eindelijk eens werk te maken van een volledige en grondige detoxicatie van mijn eigenste zo geliefde lichaam. In fietsen had ik geen goesting, onder het motto lui zweet is rap gereed trok ik dan maar naar de beauty farm.
Tijd voor een welverdiende uitzweetkuur, dacht ik bij mezelf. Ik nam de wagen (CO2-uitstoot van +200g/km), parkeerde hem irregulier op 15m van de ingang van het complex en meldde me aan. “Neen, meneer heeft geen behoefte aan een facial. Een simpele sauna zal volstaan, rondleidingen behoef ik evenmin, ik ben vertrouwd met het principe”.
Ik kleedde me om, nam een douche omwille van de hygiëne en begaf me richting de bar. Een dagje beautyfarmen kan immers niet van start gaan zonder een glas welverdiende champagne. Champagne, geen cava. Daarna voeten in heet water en een eerste van drie saunabeurten. Zweten als een buffel, netjes op mijn eigen handdoek.
Tijd om buiten af te koelen. Zou dat nu werkelijk gezond zijn? Leuk aangelegd, dat wel. Volledig zen. Is dat daar geen rokerskotje? Hmmmm, gezellig, ik vervoegde de groep en stak een sigaretje op. Later zou ik zeker nog een sigaartje paffen. Naakt smoren in de buitenlucht, een louterend effect op de ziel.
Tijd voor een Turks stoombad of eerst een hapje eten? Eten, ik had honger. De friet-pepersteak zou even op zich laten wachten, dus ik besloot al te aperitieven met een Duvel. Zo, dat smaakte me wel even. De dame naast me bracht me vervolgens op ideeën. Haar Dame Blanche zag er verrukkelijk uit. Ik bestelde mij ook een exemplaar.
Met een behoorlijk voldaan gevoel begon ik uiteindelijk aan saunabeurt 2 en 3, met daartussen een klein Knack-intermezzo. De binnengespeelde calorieën leken me als sneeuw voor de zon te smelten.
Later thuis, keek ik nog even op de website van het befaamde saunacomplex. Ik las het volgende:
“In de rustige bosrijke omgeving van de Antwerpse Kempen biedt Hezemeer je de totale verwennerij voor lichaam en geest. Je treedt er binnen in een wereld van rust, weldaad en pure ontspanning. “
Zelf een ietwat copywriter zijnde, weet ik dat dit het soort zinnen zijn die het ‘m doen. Maar toch, ik pak het graag een ietwat anders aan, al was het maar om het compleet van de pot gerukte en uiterst irritante woord “verwennerij” te mijden. Verwennerij doet mij denken aan lelijke wijven die de middelbare leeftijd gepasseerd zijn en enkel nog kunnen lachen wanneer een uitslover met een pluimpje hun beëelte voeten kietelt.
Die beauty farms, allemaal goed en wel, maar als ziel en lichaam écht ge-detoxed behoren te worden, kunnen ze toch best het woord verwennerij uit de registers schrappen.
Filed under: Fictie, Varia | getagged: beauty farm, detoxen, Hezemeer, verwennerij
Hezemeer is top. Ben er ook al vaak geweest. bij die “facial” uit de 2e paragraaf, moest ik spontaan aan iets anders denken. Heb ik nu ook een “detox” van mijn ziel nodig? Als ze al niet gitzwart is ;-)