Als een gewonde hyena legde ik vanochtend mijn traject naar het werk af. Reden: het ietwat domme idee om me te laten overhalen een wedstrijdje zaalvoetbal te gaan spelen. Ik wist thans goed genoeg dat voetballen écht niets voor mij is….

Toch moet ik bekennen dat de match me uiterst goed bevallen is. Ik, alias de vogelverschrikker-van-dienst, werd immers omgeven door technisch begaafde voetballers. Na de kwaliteiten van de ploegmakkers even gemonsterd te hebben leek het zelfs veilig om als schietschijf in de goal plaats te nemen. Dat ik dan wat minder moest lopen was mooi meegenomen. Het mondde uiteindelijk uit in een -relatief weliswaar- succes.

Fijn om de teamspirit van weleer nog eens te voelen, de fervente wielertoerist ontgaat zulk gevoel volledig. De drang is er om in de toekomst nog wat te sjotten, ook al moet ik het dan drie dagen bekopen met helse pijnen in wat ooit mijn minisci geweest zijn. De zoete smaak van de winst was lekker, alleen jammer dat de ploeg nog geen naam heeft. Naar analogie van Hams meest vermaarde café-voetbalploeg “De trouwe lassie” zou de werktitel alvast kunnen zijn “de likkende hyena”. Het is maar een suggestie.

Kijk eens aan. Ham haalt vandaag het nationale nieuws. Nieuwe straatnamen voor onze gemeente, leuk.